İğdenin Dalları Yerdedir Yerde
Öyküsü
Türkü, baharda çiçek açan iğde ağacının dallarının ağırlığıyla yere doğru sarkmasından bir benzetme kurar: dalların yere eğilmesi gibi, âşığın gönlü de sevgilinin önünde eğilmiştir. İğde, Anadolu’da kokusu ve meyvesiyle sevdayı çağrıştıran bir ağaçtır; bu yüzden halk şiirinde sıkça sevgiliyle birlikte anılır. Sözler, doğa imgeleriyle iç içe geçmiş bir özlem ve sevda dilini taşır.
Oynak ezgisiyle düğünlerde ve oturak âlemlerinde sevilerek söylenen türkülerdendir.
Hakkında
Kaynaklara göre türkü Çorum’un Alaca ilçesine bağlı Kuyumcusaray’dan derlenmiştir. Derleyen olarak Yücel Paşmakçı, TRT repertuvar numarası olarak 2775 belirtilir. Bir kırık havadır. Çorum türküleri üzerine yapılan derleme ve yayınlarda (ör. Levent Sezgin’in Çorum Halk Türküleri ve Oyun Havaları derlemesinde) yer alır. Alaca ilçesi hakkında daha fazlası için: /ilce/alaca
Sözleri
Türkünün bilinen, geleneksel (anonim) sözlerinden temsilî bir bölüm:
İğdenin dalları yerdedir yerde
Çekilmez oldu bu hasret bu dertte
Seni seven âşık gezer mi elde
Gel otur yanıma hû deyip gidem
(Dize ve nakarat varyantları kaynaktan kaynağa değişebilir.)